Wifredo Lam

Wifredo Lam, właśc. Wifredo Oscar de la Concepción Lam y Castilla (ur. 8 grudnia 1902 w Sagua La Grande na Kubie, zm. 11 września 1982 w Paryżu) – jeden z czołowych malarzy XX wieku, uważany za prekursora metysażu w sztukach plastycznych (hiszp . mestizaje plástico). Większość swojego życia spędził w Europie. Stworzył własny styl malarstwa, będący unikatową syntezą nowoczesnych środków wyrazu, elementów kultur afrykańskich i latynoamerykańskiej oraz pozostałych kultur, w których żył. Wprowadził do sztuki nowoczesnej elementy kultury afrokubańskiej.

Biografia

Urodził się w 1902, w kubańskiej prowincji Villa Clara, w Sagua La Grande. Jego ojciec był chińskim imigrantem, matka Mulatką pochodzenia afrykańskiego i hiszpańskiego. Studiował w szkole plastycznej w Hawanie. Po otrzymaniu w 1923 stypendium wypłynął do Hiszpanii, gdzie kontynuował studia malarskie w Prado u Fernando Alvareza de Sotomayora i dogłębnie zapoznał się z malarstwem europejskim, spędzając wiele godzin w muzeach i na wystawach. Odkrył surrealizm i malarstwo Picassa. W 1929 ożenił się z Ewą Piriz. W 1931 żona i ich mały synek zmarli na gruźlicę. Lam przeżywał okres ogromnego cierpienia. Podczas wojny domowej brał udział w obronie Madrytu po stronie republikanów.

W 1938 przybył do Paryża z listem polecającym do Picassa. Pablo Picasso i André Breton wprowadzili go w kręgi awangardy paryskiej, do której należeli między innymi Georges Braque, Fernand Léger, Joan Miró, Michel Leiris, Tristan Tzara, Pierre Mabille. W 1939 odbyła się pierwsza indywidualna wystawa Lama w Paryżu, w galerii Pierre’a Loeba, w Nowym Jorku z kolei w galerii Perls wspólna wystawa Picassa i Lama.

W 1940, kiedy armia Hitlera wkracza do Paryża, Lam – uciekając przed niemiecką okupacją do strefy nieokupowanej – przedostał się do Marsylii, gdzie wcześniej przybyło wielu z jego przyjaciół, dokąd dotarła też Helena Holzer, partnerka Lama od 1939. Villa Air Bel, gdzie mieszkał André Breton, stała się centrum regularnych spotkań, twórczej działalności i eksperymentów surrealistów (oprócz Bretona, jego żony Jacqueline, Lama i Heleny, bywali tam m.in. Brauner, Dominguez, Hérold, André Masson, a później również Marcel Duchamp i Max Ernst). Lam powiedział później: „Byłem pod wielkim wrażeniem wymiaru poetyckiego … walki o twórczość … pracowaliśmy w grupie przez prawie rok.”[potrzebne

…  

Opis osoby pochodzi z wikipedii

Dodaj komentarz