Henryk Andrzej Cichowski

Henryk Andrzej Cichowski, o. Andrzej OFM (ur. 20 lipca 1892 w majątku Skórnice pow. konecki, zm. 4 maja 1936 w Krakowie) − polski duchowny katolicki, teolog.

Życiorys

Syn Teresy z Łubieńskich i Henryka Cichowskich, wnuk Romana Cichowskiego, brat Kazimierza, praprapraprawnuk Marii Amalii z Brühlów Mniszchowej. Uczeń gimnazjów w Petersburgu i w Warszawie. Od 1913 wolny słuchacz w Instytucie Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Innsbrucku. W latach 1914–1917 studiował w Seminarium Metropolitalnym św. Jana w Warszawie (kapłaństwo 16 grudnia 1917). Jesienią 1918 odbył nowicjat w zakonie jezuitów w Starej Wsi, Kaliszu i Nowym Sączu, śluby zakonne złożył 28 października 1920 w Krakowie, równolegle, w roku akademickim 1920/1921, studiował teologię.

Od 1921 przebywał w rezydencji św. Barbary (Kraków) jako ekonom domu, kaznodzieja, spowiednik, moderator oraz opiekun licznych stowarzyszeń i bractw. W 1922 w opuścił zakon i został inkardynowany do diecezji mohylewskiej, pracował w Warszawie. W latach 1923–1925 studiował w Papieskim Instytucie Wschodnim w Rzymie, otrzymując: bakalaureat, licencjat, doktorat (4 lipca 1925) – praca z zakresu teologii wschodniej pt. „De Stanislai Socolovii theologi Cracoviensis s. XVI relationibus cum Oriente Christiano” pod kierunkiem rektora Michaela d’Herbigny’ego (T.J.). Następnie przebywał w Krakowie, m.in. jako słuchacz ks. prof. Jana Fijałka na seminarium historii Kościoła w Polsce, rozpoczął również kolejną pracę doktorską. Od października 1926 był wykładowcą Instytutu Misyjnego w Lublinie z zakresu teologii wschodniej, historii Kościoła i etyki, a także w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Katedrze Teologii Dogmatycznej Porównawczej. Tamże obronił doktorat (12 stycznia 1928) „Księdza Stanisława Sokołowskiego teologia króla Stefana Batorego, dzieło o znamionach Kościoła” i rozpoczął pracę habilitacyjną.

W 1928 został powołany przez Radę Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie na zastępcę kierownika Katedry Historii Kościoła. W roku akademickim 1930/1931 w Seminarium Duchownym w Pelplinie prowadził wykłady z historii Kościoła, patrologii i historii sztuki kościelnej, a następnie wykładał w Katedrze Historii Kościoła w Polsce Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od stycznia 1932 był kapelanem klasztoru bonifratrów w Katowicach, następnie w Cieszynie (także jako zastępca prefekta) w katolickim gimnazjum matematyczno–przyrodniczym

…  

Opis osoby pochodzi z wikipedii

Dodaj komentarz